paĝo 12/13 – rabeno timigas

Iutage”, diris la rabeno, “Dio, la Sinjoro, tiom ĉagreniĝis pri la homoj, ke li decidis detrui ĉian vivon surtere.”

Ĉian vivon?”, demandis la porkido ektimigite. “Ĉiujn homidojn, ĉiujn avinjojn kaj ĉiujn bestojn? Ankaǔ la porkidojn, la erinacojn, la papiliojn kaj la etajn kobajojn?” “Jes, ĉian vivon”, respondis la rabeno. “Krom unu paro de ĉiu specio. Tiujn arigis Noaĥ, favorato de Dio, sur sia ŝipo, la arĥeo Noaĥ. Tiam Dio igis la ĉielon pluvi tiom longe ĝis ĉiuj aliaj homoj kaj bestoj dronis.”

Ioman tempon erinaco kaj porkido silentis embarasite. Tiom da dronintaj beboj, avinjoj, porkidoj, erinacoj kaj kobajoj ili tute ne povis imagi. “Tio ja estas vere fia!”, pensis la eta porkido kaj planis tre forte surtreti la piedojn de tiu sinjoro Dio, se ĝi iam lin renkontus.

Advertisements
  1. Komenti

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

%d bloggers like this: